6 Ekim 2010 Çarşamba

neye el atsam piç ediyorum

Ben hep seni iyi düşündüm. İyi melek güzel hoş çirkinlikyok hep güzellik hep mutluluk hep huzur hep bi umut bi mutluluk. Mutsuzluk için bir neden yok ama, umut içinde bi neden yok. Senin ne zaman profilini incelesem hep bi hayal kırıklığı. Diyorum "Sen kötüymüşsün, ben unutmuşum." Sonra kötü olduğunu bilerek yine profiline girince bi haayal kırıklığı daha. "Daha da kötüymüşsün." Ama ben seni hiç kötü düşünmemişim gibi, hala ve hala.
 Ne zaman biticeksin, bu kadar acıya ben nasıl nasıl yani nasıl bitmedin nasıl bitemedin? Neden bu kadar zorluyosun beni. Neden her seferinde ağlıyorum yine yine yine.
Ve sen yine güzelsin. "Ne zaman geliyorsun?" "Geliyo 15 güne "
Hep bi sen varsın etrafta herkes seni konuşuyo halbuki o herkes senin umrunda değil sen hayatına bakarsın, kimseyi düşünmezsin. Kendin hariç, aslında kimse de değil
kendini affetmen gerekiyo. Yani seni affedicek birisi varsa o da kendinsin. Yani hatalar yapıyorsun, hatalar üzerine yaşıyorsun.
Veya hatta en iyi yaşam senin en huzurlu, sana göre belki.
Kimseyi takma eğlenmene bak. Hayat felsefen bu senin, sen kendini düşünen bi bi, yaratık bişeysin. Anlayamadığım. İçini bilmiyorum. Bilirsem belki kalbim seni affedicek her zaman yaptığı gibi. Kötü görün bana unutmama yardım et bari bişeyler yap. 1 sene oldu biliyo musun? 1 sene oldu, senden habersiz seni seveli.
Veya haberli çünkü biliyordun. Belli ediyordun. Yakındın, ama tam yakınımdasın dediğimde ruhun yine uzaktı. Hani bedenlerimiz yan yanaydı çoğu zaman. Diyorum içimden bana bakıyo, benle konuştun hatta. Sonra tam yakınız dedim gözlerini çevirdin çok uzaklara. İşte o an çok uzaklara gittin. Hep uzaktaydın, veya kaçtın. Uzaklara kaçmayı tercih ettin.
Bildin, kendinde gizledin. Aynı anda bin tane can yaktın, o aptal bedenlerden nefret ediyorum. O seni seven aptal yüzlerden nefret ediyorum. Hepsi sana yakınlar, çünkü sana geliyor aptal aşıklar.
"Ben seni seviyorum." Sende onlarla 1 hafta çıkıp, banane modunda takılıyosun. Ve ben hala senden NEFRET ederken seni seviyorum.

Bu bir acı veya mutluluk. Veya hissizlik. Ama gerçeğin ta kendisi. Tam olarak nefret istiyorum. Sevgiden bıktım özlemekten aramaktan bıktım. yorulmaktan bıktım yorulmaktan yoruldum.

Ölür müydün sanki sevsen beni.

içimden geç
içimi sil
artık özlemek istemiyorum.

Neye el atsam piç ediyorum.


Bildin aslında seni sevdiğimi, hep kendinden gizledin. Belki dalga geçtin belki hoşuna gitti. Belki mutlu oldun. Belki umursamadın. Belki bana bakarken aklından ne kadar acıdığım geçiyordu içinden. Belkide içtendin. Belki sende sevdin ama belli etmedin. Belki kendine bile söylemedin. Belkide sevmekten korktun. Belki sırf buy üzden kaçtın kaçmak istedin. Belki şuan beni düşünüyorsun veya belki şuana kadar beni çoktan unutmuşsun.
Belki
belki belki
belkiler hep belkiler
sen busun

Belkiler üzerinde bi insansın. Seni kimse bilmiyo, içini birine aç, yakma canını bu kadar. Üzülme.
bak yine seni düşündüm istemeden. Senin canını yakmak isterken seni korudum. Seni ,sen
sana
senle
sensiz
sen sen sen
heryerde
hiçbir yerde
hiçbir zaman belki
belki her an
belkide hiç olmamış gibi veya hep olucakmış gibi
kimse bilmez

seviyorum hala NERET ede ede ..

Hiç yorum yok: